paranoia.

nakaramdam
nakaramdam lang
hindi na makaramdam
nakikiramdam
nagdadamdam
makararamdam kaya ulit?

nag-aalala
may inaalala
hindi niya naalala
magpapaalala
ipapaalala
maalala kaya?

nawawala
nagwawala
winawalang-bahala
ayokong mawala
pero pinapakawalan
mawala nga kaya?

hmm.

titigil ako
ngunit patuloy ang mundo
mahirap ang humakbang
kung anino ko lang ang nandito

ayokong mag-isa
pero sino ang mayroon ako?
wala sila, wala kahit sino
malayo pa, antagal pang lakbayin nito

ayokong mag-isa
anlamig at ang tigas ng sahig
nakapanlulumo ang imahe sa paligid
anino ko pa ba ang nakikita ko?

ayokong mag-isa
madilim ang naiwang bakas ng nakaraan
mahirap ang daan patungong bukas
makaya ko kaya ito?

ayokong mag-isa
madilim, malamig, nakakatakot
mainam sigurong may kasama dito
sasamahan mo ba 'ko?

nakasulat sa cellphone.

sana para kang asukal,
sa dulo ng halo-halo ko
na sa paghalo at paghukay
sa huli'ty tamis ang salubong

sana para kang alak,
sa tukador ng lolo ko
na sa paglipas ng buwan at taon
ay di tumatabang, lalong nakalalango

maranas ko pa kayang muli
ang makatikim ng ibang tamis
at malangong tila walang bukas
sa mga bagay na ikaw lang ang nakapagbibigay?

'pagkat marami man ang buhanging kailangan padaluyin
lahat ay mapapawi
kung sa dulo ng lahat
ikaw ang maaaninag

prayer.

Mumunting apoy, kasayaw malamig na hangin
Tanglaw sa nakapanlulumong dilim ng gabi
Apoy ng pag-asa, tangan-tangan sa dibdib ko

Ang diwa ko'y nanambit ng ilang panalangin
Diyos mahabagin, dalangin ko'y Iyong dinggin.

Sa mataimtim na pagpikit ng aking mata
Sa pagkapit ng mga kamay sa bawat isa
Sa mabagal na hinga, sa bitiw ng salita.

~
Panginoon ko, pagpalain po sana sila
silang mga kapatid ko sa paglingkod Sa'yo
na sa aming mabatong landas na tinatahak
kami'y manatili sa Iyong mga gabay."

"Na kung anumang hidwaan ang aming maranas
ay mapasaayos ng aming pagkakapatid.
Hindi kami malulong sa mga kamunduhan
Manindigan sa aming mga paniniwala"

Dalangin sa mga kapatid ko kay Kristo,
Diyos na maawain, nawa'y ako'y marinig
~
iisang dugong nananalaytay sa 'ming ugat
pamilya: kapatid, at mga naglalang sa 'kin.

"Panginoon ko, nawa'y manumbalik sa kanila
pag-aaruga, na mistulang nilimot nila
pagkalinga, na sa daan ng oras, nawala
pagmamalasakit, na parang hindi na dama"

"Na maturingan namin ang kadakilaan Mo
kaming mga kabahagi ng pamilyang ito
higitan ng pagmamahal ang pighati't galit
paghihiwalay o pag-alis, 'wag po sasapit"

Dalangin sa nag-iisang pamilya kong hirang
Diyos Ama, sa 'yong yakap nawa'y kami magsama

~
Sila na mga pinakamalapit sa akin
Mga taong bumubuo sa aking sarili.
Mga kabahagi na yata ng aking diwa
Mga kapisan ko sa karimlan at liwanag

"Panginoon ko, lubos ang pasasalamat ko
dahil nagtagpu-tagpo ang aming mga landas
naging mapalad sa 'kin ang ikot ng tadhana
kanilang pagdamay, aking ginugunita."

"dasal ko lang po na sila ay huwag mawalay
at sa kanilang aruga 'ko'y laging mahimlay
patnubayan Niyo nawa at laging gabayan
sila sana'y hindi maghirap at pasakitan"

mga dasal para sa kanilang mahalaga
payak man at ito lang aking maiaalay
mula naman ito sa kaila-ilaliman
ng isip, puso't diwa.

rambling.

"isang malaking kahibangan ang lahat ng ito" wika ng boses sa kaliwa sa kanya. "hindi na lingid pa sa ating lahat na ang kanyang kapit sa nakaraa'y wala pa ring kasing higpit. hindi naman yatang marapat na isawalang-bahala ito at pikit-matang ipagpatuloy pa ang lahat ng ito." kanyang patuloy na pagsasalita. mahahalata ang dahan-dahang pagkaubos ng kanyang pagkamahinahon sa bawat salitang kanyang sasambitin.

tumugon naman ang boses sa silangang bahagi ng hapag, "matagal na tayong pikit-matang tumahak sa landas na ito. alam nating lahat na sa pakikibaka dito ay ang kasiguraduhan ng sakit."

"ngunit hindi pa ba sapat ang ating natamo upang matauhang tuluyan at wakasan na ang kahibangang ito?" mariing pagsagot ng tao sa kanluran.

"sa landas na ito, isang kakarampot lang na bahagi ang sakit sa mga dapat na pagtiisan. wala rin namang talagang nakadadalumat ng lalim ng ating pinagdadaanan. walang nakaaalam, ginoo" na mistulang malamig na tubig na ipinampatay sa nag-aalab na damdamin ng kanluranin. "Ginoo, sa ating patuloy na pagsuyo, pinaghandaan nating lahat ng maaaring kahantungan ng pagtahak sa landas na ito." dagdag pa niya'y, "hindi ba't isang kaakit-akit na wakas ang naghihintay sa atin, kung siya nga bang itinadhana ang tagumpay natin dito?"

"oo nga't nalalapit na sa kabanalan ang ganda na maaring naghihintay sa atin, ngunit, hindi mawaglit sa isipan ko ang kanyang kapit sa nakaraan" sagot niya't pag-iling ng ulo. "wala na tayong nakita, narining o nasaksihan kundi ang mga patunay na hindi siya bibitiw. sa ating mga tangkang pakikipag-usap ay walang naging pagtugon, ngunit sa kanyang mga pakikisalamuha ay patuloy lang ang kanyang pagbanggit sa nakaraan. mahirap mang aminin ngunit, masakit mga ginoo - lahat na ay gagawin mo at ibinigay mo para sa kanya, ngunit walang nagiging bunga ang ating mga ginagawa."

"hindi mo ba naalala?" mabilis na sagot ng nasa silangan. "may mga ibinigay na rin namang mga tugon na maaring senyales din ng ating paglapit sa ating adhika. sa ating patuloy na pagtahak ay nakakita rin naman tayo ng mga kabagayang maaring isang pagtanaw sa ating mga ginawa." tahimik pa ring tugon ng silanganin, mistulang hindi nababagabag sa muling pag-alab ng damdamin ng kanluranin. "maliliit na bagay na ating itinago sa ating mga puso't diwa tulad ng sa pagkita ng mamahaling kagamitan. ganito na lang ang ating pagnanais makamtan ang ating adhika, na ang bawat maliit na bagay na nagiging sukli ng ating mga gawa ay itinatago nating parang mga bata sa kanilang unang sulyap sa pera." muli niyang pinaalala sa kanluranin, "kahit minsa'y nakakuha tayo ng isang maliit na sulyap sa ating maaring kahinatnan, at anong langit sa piling ng ating adhika! kung alam lang niyang siya ang ating adhikain."

napangisi sa pag-alala ang kanluranin, "totoo, totoo. tayo nga'y nabigyang silip ng langit sa ating sandali at bahagyang pagtamo ng ating adhika, ako ma'y lubos ding natuwa at nasiyahan sa mga minsanang pagkakataong nabibigay sa atin." ngunit mabilis ding nawala ito at bumalik ang kanyang dating madilim na pagtanaw, "sana lang ay hindi lang tayo pinaaasa dito, mga ginoo."

"kung magkagayunman, masaya na akong naghanap, nagsubok at nakaramdam kaysa sa hinayaang lumampas ang isang katulad niya." tugon ng silanganin. "ikaw ba, puno, ano sa iyong palagay? ika'y natatahimik magmula pa kanina."

pagkatapos ng napakatagal na pagkakatahimik ay nagsalita din ang ginoo sa kabisera ng hapag, "wala na akong nakita pang lulubos pa sa kariktan at alindog ng ating inaadhika." wika niya sa dalawa. "ngunit, kung nasaan man ang kanyang katapatan ay dapat nating bigyang-galang ito. kung hindi man sa atin mapunta ang ating nais, mapalad ang taong makabibighani sa kanya." malungkot niyang dagdag. "ngunit, mga kapatid, tayo ay nabigyan ng isang pagkakataon upang mapalapit, o kung papalarin, ay mabigyang-katuparan ang ating mga nais. sa isang piging, doon tayo gagalaw" dagdag niya na may liwanag sa kanyang mga mata.

"Tama ang kanyang sinabi, buti nang hindi nagtagumpay, basta't sumubok."

~~~~

UPI DYOAA APBR JOZ, FPM'Y UPI? NIY DYOAA, EOAA UPI HP YP YJR QTPZ EOYJ ZR?

something drew took from somewhere else.

Ever wonder, "what happened to all the nice guys?

The answer is simple: you did.

See, if you think back, really hard, you might vaguely remember a Platonic guy pal who always seemed to want to spend time with you. He'd tag along with you when you went shopping, stop by your place for a movie when you were lonely but didn't feel like going out, or even sit there and hold you while you sobbed and told him about how horribly the (other) guy that you were f*cking treated you.

At the time, you probably joked with your girlfriends about how he was a little puppy dog, always following you around, trying to do things to get you to pay attention to him. They probably teased you because they thought he had a crush on you. Given that his behavior was, admittedly, a little pathetic, you vehemently denied having any romantic feelings for him, and buttressed your position by claiming that you were "just friends." Besides, he totally wasn't your type. I mean, he was a little too short, or too bald, or too fat, or too poor, or didn't know how to dress himself, or basically be or do any of the things that your tall, good-looking, fit, rich, stylish boyfriend at the time pulled off with such ease.

Eventually, your Platonic buddy drifted away, as your relationship with the boyfriend got more serious and spending time with this other guy was, admittedly, a little weird, if you werent dating him. More time passed, and the boyfriend eventually cheated on you, or became boring, or you realized that the things that attracted you to him weren't the kinds of things that make for a good, long-term relationship. So, now, you're single again, and after having tried the bar scene for several months having only encountered players and douche bags, you wonder, "What happened to all the nice guys?"

Well, once again, you did.

You ignored the nice guy. You used him for emotional intimacy without reciprocating, in kind, with physical intimacy. You laughed at his consideration and resented his devotion. You valued the aloof boyfriend more than the attentive "just-a-" friend. Eventually, he took the hint and moved on with his life. He probably came to realize, one day, that women aren't really attracted to guys who hold doors open; or make dinners just because; or buy you a Christmas gift that you mentioned, in passing, that you really wanted five months ago; or listen when you're upset; or hold you when you cry. He came to realize that, if he wanted a woman like you, he'd have to act more like the boyfriend that you had. He probably cleaned up his look, started making some money, and generally acted like more of an a$$hole than he ever wanted to be.

Fact is, now, he's probably getting laid, and in a way, your ultimate rejection of him is to thank for that. And I'm sorry that it took the complete absence of "nice guys" in your life for you to realize that you missed them and wanted them. Most women will only have a handful of nice guys stumble into their lives, if that.

So, if you're looking for a nice guy, here's what you do:

1.) Build a time machine.
2.) Go back a few years and pull your head out of your ass.
3.) Take a look at what's right in front of you and grab ahold of it.

I suppose the other possibility is that you STILL don't really want a nice guy, but you feel the social pressure to at least appear to have matured beyond your infantile taste in men. In which case, you might be in luck, because the nice guy you claim to want has, in reality, shed his nice guy mantle and is out there looking to unleash his cynicism and resentment onto someone just like you.

If you were five years younger.

So, please: either stop misrepresenting what you want, or own up to the fact that you've f*cked yourself over. You're getting older, after all. It's time to excise the sh!t and deal with reality. You didn't want a nice guy then, and he certainly doesn't f*cking want you, now.

Sincerely,

A Recovering Nice Guy

southern girl

the vid's got a slight error.

anyways, this reminds me of "Akin Ka na Lang" by itchyworms

~~~~
Is everything a baited hook?
And are there locks on all doors?
If you're looking for an open book
Look no further, I am yours

We'll behave like animals
Swing from tree to tree
We can do anything
That turns you up and sets you free

You're an exception to the rule
You're a bonafide rarity
You're all I ever wanted
Southern girl
Could you want me?

So come outside and walk with me
We'll try each other on to see if we fit
And with our roots, become a tree
To shade what we make, under it

We'll behave like animals
Swing from tree to tree
We can do anything
That turns you up and sets you free

You're an exception to the rule
You're a bonafide rarity
You're all I ever wanted
Southern girl
Could you want me?